Παρακαταθήκη στα εθνικά θέματα.

Τα πεπραγμένα της Ν.Δ. στα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης της
χώρας , ως αμελητέα κατά βάση, δεν θα καταγραφούν βεβαίως
στις χρυσές δέλτους της πολιτικής ιστορίας.

ΑΛΛΑ στην ιστορία και στη συλλογική μνήμη θα παραμείνουν ως
άκρως τολμηρές όσο και πατριωτικές πολιτικές αποφάσεις του
Καραμανλή οι :

1.- Το ΒΕΤΟ στο ΝΑΤΟ κατά των Σκοπίων παρά τη λυσσαλέα
προσπάθεια τριάντα πέντε χωρών και των ΗΠΑ.
2.- Η μεγάλη συνεισφορά του στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν που
επιδίωκε τη διχοτόμηση της Κύπρου και
3.- Η κόντρα με τις ΗΠΑ λόγω της επιλογής του για ενεργειακή
συνεργασία με τη Ρωσία.( εξ αιτίας της οποίας αποσύρθηκαν 2008
και 2009 από τη Δ.Ε.Θεσ/νίκης !!!, και μας κάνουν συνεχώς το
βαρύ πεπόνι ). Γι΄αυτό κι ο Ομπάμα πήγε στην Τουρκία και μας
αγνόησε !!!.

"Τώρα λοιπόν που έφυγε ο Καραμανλής, αυτές οι εξάρσεις τόλμης
στον τομέα της Εθνικής Αξιοπρέπειας της χώρας μας, δεν πρόκειται
ούτε να ακυρωθούν, ούτε να ξεχαστούν
Αποτελούν παρακαταθήκη , την οποία ο Γ.Παπανδρέου πρέπει
να φτάσει , να συνεχίσει και να ξεπεράσει"
( Από τις εφημερίδες Εθνος και Ελευθεροτυπία) . 16-10-09.

Το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης.

Ο μεγάλος εχθρός του Γ.Παπανδρέου δεν είναι και δεν θα είναι η
ΝΔ ούτε οι αριστεροί, δεν μετράνε για τώρα. Εχθροί όμως θα είναι
οι διεφθαρμένοι μηχανισμοί της διοίκησης και των έργων, που
ζητάει να τους αλλάξει, η διεφθαρμένη κομματοκρατία στη νομή
εξουσίας και προμηθειών, συνεπικουρούμενοι από τα συνδικαλι-
στικά - Ο Θεός να τα κάνει- κατεστημένα που εξυπηρετούν όλους
τους παραπάνω και τους εαυτούς τους, ΕΚΤΟΣ από τους εργαζό-
μενους. Γι΄αυτό και ξαναείδαμε ικανό αριθμό νέων βουλευτών
προερχόμενων από το συνδικαλισμό !!!.
Όλους αυτούς ενδεχομένως να τους βοηθήσει η , όποιας ισχύος,
εξουσιαστική αλαζονία που πιθανώς θα γεννηθεί στα στελέχη,
που άλλα ξαναβρήκαν την εξουσία και άλλα την βλέπουν για
πρώτη φορά.
Σχεδόν πάντα ο εσωτερικός εχθρός είναι ο πιο επικίνδυνος.
Εδώ θα δοκιμαστεί ο πρωθυπουργός. Κι εμείς όμως, αν επι-
κρατήσουν οι παραπάνω. 14-10-09

Σαρδάμ και Ρητορεία

Κάνει συνεχώς σαρδάμ όπως " Μηδέν στο πηλήκιο"!!! ή
"Πάσει Θεού" κλπ. λες και η γλώσσα δεν αποτελεί τρόπο
με τον οποίο υπάρχουμε. Λες και δεν κατοπτρίζει εσωτερική
ένδεια και απαιδευσία η τσακισμένη γλώσσα. Είναι ένα μείον
και μαζί με τα νεφελώδη κηρύγματα χωρίς "πως" και "από που"
δημιουργούν μια απορία για ικανότητα διοίκησης κράτους.
Ενώ ο Βενιζέλος , άλλη πάστα και πολυμάθεια.

Τα λέει πολύ καλά και ο πρωθυπουργός ως ρήτωρ και ευφυής,
αλλά μόνο λόγια και στην πράξη πνίγηκε από σωρεία σκανδάλων
και από ατολμία να "κόψει κεφάλια". Εκ των υστέρων...
καλά κρασιά. Μιλάει για πάταξη της διαφθοράς και γεμίζει ο
τόπος ομόλογα, μοναστήρια, οff shore. Μιλάει για υπευθυνότητα
στην οικονομία, όταν αυτή μετασχηματίζεται σε χρεοκοπία...
Μιλάει για συμμάζεμα του κράτους και χοροπηδάνε σαν διαόλοι οι
μίζες των κρατικών λειτουργών, η γραφειοκρατία, οι ουρές.

Κι έτσι ό,τι και να πει ο Γιώργος υπερβολικά, σαρδάμ, μπαρούφες
γίνεται χρυσάφι με τους μάγους της επικοινωνίας, τα μπαλώνουν
αριστοτεχνικά και βγαίνει λάδι. Τέλειωσε. Του φυσάει ούριος άνεμος
από παντού με τέτοιο αντίπαλο πολυλογά και άδειο. Η κακή χρήση
όμως της γλώσσας μας συνεχώς, είναι σοβαρό μειονέκτημα για αρχηγό.
Αν είχαμε δυνατότητα να ψηφίσουμε κάτι καλύτερο θα έπιανε τόπο
η ψήφος μας.
Ας μην λέμε για αριστερά με την πολυαρχηγία των μεν και την
αρτηριοσκλήρωση της εμμονής σε ένα κάκιστο παρελθόν
παγκόσμια των δε .
30-9-2009

Φοροδιαφυγή και Φοροκλοπή

Μετά από το 1974 , 35 χρόνια ακούμε τα δύο κόμματα να υπόσχονται,
πάντα προεκλογικά, ότι θα πατάξουν τη φοροδιαφυγή, που όμως την
διευρύνουν μετεκλογικά !!!
Αιωνίως αναφέρονται στη δεξαμενή των ανείσπρακτων φόρων, κι αυτή
ολοένα και βαθαίνει άπατη με τα χρόνια, κανονικός πίθος των Δαναϊδων.
Κάθε φορά προεκλογικά και τα δύο κόμματα, βάζουν στο μάτι τους φορο-
φυγάδες κι ύστερα βγάζουν το μάτι των φορολογουμένων !!!

Υπάρχει καμία αντίρρηση ; Καρμπόν μετά από κάθε εκλογή κυβέρνησης.

Είναι δυνατόν μια τράπεζα να φορολογείται με 7% κι ένας μικρομεσαίος
με 25% ή 30% ;;; Είναι δυνατόν το 80% της φορολογητέας ύλης να το
πληρώνουν οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, ενώ οι όντως πλούσιοι
φοροδιαφεύγουν μεσω οφσορ και άλλων κόλπων ;

Πάλι τα ίδια ; Ξανά τα ίδια ; Ως πότε τα ίδια ; Δεν έμεινε αίμα .

Είναι δυνατόν κάθε φορά στις εκλογές, οι πολιτικές μας επιλογές να ΄ναι
η χαρά του κάθε πράσινου¨"κομιστή" και του κάθε γαλάζιου "νταβατζή" ;
29-9-2009

θα θέλαμε μια εντελώς δίκαιη κοινωνία ;

Κάπου τέθηκε το θέμα, αν θα θέλαμε να υπάρξει μια εντελώς
δίκαιη κοινωνία, όπως την οραματίστηκε ο Χριστός με τα κηρύγ-
ματά του αλλά και όπως την επιθύμησε ο Μαρξ και όπως προσ-
πάθησε να την επιβάλλει ο κομμουνισμός.
Σαν όραμα ακούγεται καλά και ευχάριστα γιατί θα ήταν άγνωστη
η αδικία, θα υπήρχε ισότητα και τα ήθη θα ήταν εξημερωμένα.
Σαν οράματα όμως και σαν προσδοκίες, τίποτα δεν εφαρμόστηκε,
τίποτε δεν ίσχυσε και οι εφαρμοστές των ιδεολογιών, με τα χίλια
δυο παραθυράκια που σκαρφίστηκαν, υπάρχει μια γενική ανισότητα
μια απόλυτη ανισορροπία και το "δίκιο" του ισχυρότερου έχει
μια καθολική εφαρμογή με αποτέλεσμα να γίνονται οι πλούσιοι
πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Μια τέτοια, όμως, κοινωνία δικαιοσύνης και ισότητος δεν θα είχε
πλουραλισμό, συγκρούσεις ή πολιτική.
Κανείς δεν θα μπορούσε να πει "αυτό είναι άδικο" και θα ήταν
μια κοινωνία χωρίς ζωή, χωρίς δράση και αντίδραση και χωρίς
δυνατότητες σε φωτεινά κεφάλια να εκφράσουν άλλες θέσεις,
έτσι ώστε να προάγεται ο διάλογος και η σύνθεση.
Η φράση του Σωκράτη " Προτιμώ να υποστώ μια αδικία παρά να
την διαπράξω", δείχνει ότι είναι επιλογή του καθενός να είναι ή όχι
καλός άνθρωπος. Αντίθετα, δεν είναι πάντα δυνατόν να είσαι καλός
πολίτης. Εξαρτάται από την πολιτική κατάσταση της χώρας στην
οποία ζεις. Βέβαια όπως έχουμε καταντήσει είμαστε στην άλλη
'ακρη , σε ζούγκλα χειρότεροι από τα ζώα. 21-7-09.

Χριστποφοράκος=Κοσκωτάς

Αν τελικά εκδοθεί στην Ελλάδα ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, εύκολα
μπορεί κανείς να προβλέψει ότι θα έχει την τύχη του Κοσκωτά που
είχε πρωταγωνιστήσει στο μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο του 1987.
Τι κοινό έχουν οι δύο ; Την κατηγορία ότι διέφθειραν το πολιτικό
σύστημα. Ο Κωσκοτάς την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο νυν
θα μάθομε όταν ολοκληρωθεί η ανάκριση και κάτσει σε Ελληνικό
ενοχικό σκαμνί. Βασικά και τα δύο κόμματα μάσησαν !!!!!.
Σε τι διαφέρουν ; Μαζί με τον Κοσκωτά, τότε είχαν κατηγορηθεί και
πολιτικά πρόσωπα. Στήθηκαν ειδικά δικαστήρια και κάποιοι κατα-
δικάστηκαν , έστω και αν ΚΑΝΕΙΣ δεν φυλακίστηκε. Ενώ σήμερα
όχι μόνο δεν θα μπει κανένας ( θεωρητικά) πολιτικός στην ψειρού,
αλλά ήδη έχουν παραγραφεί τα πάντα!!!!!!!!!!!!!! για τους όποιους
πολιτικούς ( που ΔΕΝ τους μάθαμε ακόμη ) θα γνωστοποιηθεί ότι
ήταν μεταξύ των εκλεκτών μιζαδόρων της Siemens.
Tων μεν ΠΑΣόκων΄, τώωωωωωωωρα έχουν παραγραφεί από το
2004 που έχασαν τις εκλογές. Και των της ΝΔ από τον φετινό Ιούνιο
που έκλεισε η Βουλή !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
Κι έτσι ο μόνος που θα την πατήσει ,σαν το Κοσκωτά, θα είναι ο κυρ
Χριστοφοράκος, αν εκδοθεί τελικά στην Ελλάδα. Αλλιώς όσοι οικονό-
μησαν από μπρίκια μέχρι εκατομμύρια θα τα πίνουν στην υγειά του,
κι αυτός θα βλαστημάει από τη φυλακή.
Βλέπετε μπορεί εκείνος να είχε το πανίσχυρο χρήμα, αλλά οι πολιτικοί
έχουν τη Βουλή και τους νόμους. Οπότε απυρόβλητοι.
Ωραία Δημοκρατία.......................... 20-7-09.

Δημοσιογραφικός κομματισμός.

Από όσα έχουμε διαβάσει η δημοσιογραφική ενημέρωση είναι
αναγκαία και απαραίτητη στη δημοκρατία και οφείλει να είναι
αμερόληπτη, απροσωπόληπτη, χωρίς παρωπίδες και χωρίς στρά-
τευση σε κόμματα και συμφέροντα εκδοτών εφημερίδων.
Στην πρακτική βλέπουμε όλοι σχεδόν οι δημοσιογράφοι να είναι
δεμένοι κυριολεκτικά στα άρματα των κομμάτων, να στηλιτεύουν
συνεχώς το ή τα αντίπαλα κόμματα, και πολλές φορές να λένε
ή να γράφουν κατά γράμμα όσα λένε οι αρχηγοί των κομμάτων,
σαν φερέφωνά τους, προκαλώντας αηδία για τα όσα λένε και
γράφουν.

Κομματισμός και δημοσιογραφία είναι έννοιες ασυμβίβαστες.

Ο δημοσιογράφος είναι ταγμένος για αμερόληπτη ενημέρωση της
κοινωνίας. Στην προπαγάνδα επιδίδεται το κόμμα.
Εξουσιαστικός μηχανισμός το κόμμα, επιδιώκει να διαχειρίζεται
την εξουσία.

Απάνενατι στην εξουσία οφείλει να στέκει ξεκάθαρα ο δημοσιο-
γράφος για να την ελέγχει άγρυπνα. Απλά πράγματα.
Στην πρακτική βλέπουμε τους δημοσιογράφους των καναλιών
να ξεσχίζονται κυριολεκτικά , άλλοι με γαλάζιο λάβαρο , κι
άλλοι με πράσινο σε σκηνοθετημένη "σύγκρουση" να λοιδορούν
και να κατατροπώνουν κομματικούς αντιπάλους στα διάφορα
πορτοπαράθυρα. Κάτι μοναδικό παγκοσμίως. Συμπεριφερόμενοι
ως "εκπρόσωποι τύπου των κομμάτων"...
Γι΄αυτό και το "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι".
Και ας μη ξεχνάμε τις εκατοντάδες απ΄αυτούς, που εισπράττουν
αργομισθίες κρατικές ανάλογα με την κυβέρνηση της οποίας
κάνουν τα κέφια. Πόσα και πόσα έχουν γραφτεί, από άλλους δη-
μοσιογράφους έντιμους ή και παραπονιάρηδες που δεν εισπράττουν
κι αυτοί. Δηλαδή κανένας καλός !. 15-6-09.

Κανείς δεν φταίει.

Κανείς λοιπόν δεν φταίει, από τους μεγάλους, εννοείτε έ ;

Ας δούμε τα παρατράγουδα που βγάλανε μάτια :
-Για τα δο(γα)μημένα ομόλογα έφταιγαν οι ανίδεες διοικήσεις
των ασφαλιστικών ταμείων.
-Για το Βατοπέδι, ο Εφραίμ με τον Αρσένη τάκαναν όλα και
κάποιες Δημόσιες Υπηρεσίες.
-Για την δυο φορές απόδραση του Παλαιοκώστα οι δεσμοφύλακες.
-Για την απόδραση Χριστοφοράκου της Siemens , που να βρούμε
ποιός τον φυγάδευσε ; Άγνωστον.
-Για την έτερη απόδραση του Καραβέλα( ως άνω) πέντε ημέρες
σεργιανούσε το τηλεγράφημα του πρέσβυ μας μέσα σε τρία
χιλιόμετρα απόσταση τριών υπουργείων !!!

Από τους μεγάλους ποτέ, ούτε και τώρα έφταιξε ποτέ κανείς.

Οι πρωτοκολλάρχες φταίνε, οι παρακατιανοί, οι ρέστοι.
Οι υπουργοί έχουν το ακαταλόγιστο ( ΟΧΙ της λογικής βρε )
αλλά, Να δεν τους καταλογίζουμε ποτέ ευθύνες, γιατί μέσα
στα τόσα προβλήματα που τους απασχολούν καθημερινά που να
ασχολούνται και με παρονυχίδες, ομόλογα, Βατοπέδια κλπ.

Τιμωρία ; ΝΑΙ. Στις Βουλευτικές εκλογές. Μαύρο σε ονόματα που
τόχουν ρίξει στην τρελή. 3-6-09.

Διάφορα πολιτικά

Δεσμεύσεις : Δηλώνει σοβαρά σοβαρά ο κ.Παπανδρέου.
-Θα επεκτείνουμε το ΕΚΑΣ σε 300.οοο άτομα ακόμη.
-Καθορίζουμε κατώτατη σύνταξη 550 και στο ζευγάρι 950
-Μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των υπαλλήλων που καλύπτουν
μόνιμες θέσεις εργασίας.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έβαλε φρένο για οποιαδήποτε
δαπάνη. Θα το γράψεις στα σανδάλια σου ή στις γόβες της
κ. Διαμαντοπούλου ;
Λεφτά ; από που ; Το Νομισματοκοπείο έκλεισε που βγάζαμε
δραχμές με το καντάρι. Με μαγικά κόλπα ; Ποιούς δουλεύει ;
Ξέρουμε ότι η συνταγή του Δ.Ν.Τ. είναι :Οι φτωχοί να δουλεύουν
να παράγουν πλούτο, για να τον παίρνει το κράτος και να τον
δίνει στους πλούσιους !!!!! Απλούστατα πράγματα.

Είπε πάλι σοβαρότατα :
"Θα αγωνιστούμε για την επιστροφή της αξιοπρέπειας στις
σχέσεις του κράτους προς τον πολίτη". Πότε και με ποιά κυβέρ-
νηση , ω λαοπλάνε, εδώ και δεκάδες χρόνια υπήρχε τέτοια σχέση;
για την επσιτρέψεις ; Ή θα την εφαρμόσεις τώρα ;
Επί κ. Σημίτη και εσού δεν έδειραν ανηλεώς τους γεροσυνταξιούχους
εμπρός στο Μαξίμου ; Τέτοια επιστροφή ;

Και κάτι άλλο σοβαρότατο.
Αν πράγματι γίνονταν βουλευτικές εκλογές ή μαζί με τις μεθαυ-
ριανές ή πιο πριν όπως ζητούσες από πέρισυ δεν θα έκλεινε η
Βουλή ; Και συνεπώς η παραγραφή δεν θα είχε συντελεσθεί ;
Και ΟΛΟΙ θα ήταν αθώοι πάλι ;

Αν μίλαγες ειλικρινά, ρεαλιστικά, καθαρά, συγκεκριμένα η αξιο-
πιστία σου θα ήταν στα ύψη , θα ξέφευγες από τα πολιτικά
τετριμμένα τερτίπια και θα ενέπνεες εμπιστοσύνη.
Ενώ τώρα, άστα να πάνε.

ΑΣχετο :. Σαν σήμερα 29-5-1453 μας πήραν την Πόλη οι βάρβαροι
σφαγείς, γιατί 70.000 καλόγεροι κλεισμένοι στα μοναστήρια δεν
πήραν ούτε ένα ξύλο να βοηθήσουν το λαό. Κι αμέσως μετά έδωσαν
στο κτήνος την παρθενία τους !!!!!!!!!!. 29-5-2009.

Προεκλογικές Ευρωκοροϊδίες.

Πόσο μας δουλεύουν απροσχημάτιστα οι δύο αρχηγοί.
Προ ημερών φωτογραφήθηκαν και οι δύο πίσω από δύο αμαξίδια
που κάθονταν ανάπηροι υποψήφιοί τους στο ευρωψηφοδέλτιό
τους.΄Ετσι για να προβληθεί η κοινωνική ευασθησία τους, που
όμως επί της ουσίας δεν έχει κανένα απολύτως αντίκρυσμα.
Γιατί και τα δύο κόμματα, που με λόγια πουλάνε ίσες τάχα ευκαι-
ρίες στα άτομα με κινητικά προβλήματα, ευθύνονται απόλυτα διότι
με τις νέες διπλές ασφαλείας πόρτες εισόδου στις τράπεζες, αποκλεί-
εται πλέον η είσοδός τους. Και παρόλες τις διαμαρτυρίες και άρθρα
των εφημερίδων, οι κινητικά ανάπηροι ΔΕΝ μπαίνουν πια στις
τράπεζες.

Υποκρισία λοιπόν , αλλά και πλήρης ευθυγράμιση αμφοτέρων.
Μετά παρεξηγούνται για την κοινή πεποίθηση ότι είναι ίδια.
Βάζει ο ένας στο ψηφοδέλτιο συνδικαλιστή, αγρότη, νεολαίο κλπ.
τρέχει να βάλει και ο άλλος. Ίδια συνταγή απαράλλαχτη.

Πόσο μοιάζουν στην υποκρισία. Στην άνεση με την οποία
υποδύονται καθαρτήριους ρόλους ενόσω είναι στην αντιπολίτευση
σεμνοί και ταπεινοί, προσφέροντες αόριστα συνθήματα για ισότιμη
δικαιοσύνη. Κι αμέσως μετά αποδεικνύονται δεξιοτέχνες να κουκουλώνουν
τα επαχθή και να καλύπτουν τις ανομίες.

Πόσο μοιάζουν στη διάβρωση της διοίκησης και της διαιώνισης του
πελατειακού κράτους. Αμφότεροι συσσωρεύουν ελλείμματα, ανταγω-
νίζονται στη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, στην ιταμή εύνοια
προς κομματικούς φίλους.
Και τέλος πανομοιότυποι στη συγκάλυψη και ατιμωρησία παντός δικού
τους κλέφτη και λωποδύτη.

Μοιάζουν σαν κάλπικες δεκάρες, ιδιοτελείς κόλακες των πόθων των
φτωχών ψηφοφόρων, επίορκοι της κοινωνικής ανάγκης, φυσικοί
αυτουργοί της μόνιμης μιζέριας μας και φτώχειας. 26-5-09.